پذیرش مخاطرات

«جيمز بورك» بيان مي‌كند كه چگونه در اولين سالهايي كه در شركت جانسون به‌عنوان مدير واحد محصولات جديد، خدمت مي‌كرده است،‌ معني بخشش را فراگرفته است. ...

 

«جيمز بورك» بيان مي‌كند كه چگونه در اولين سالهايي كه در شركت جانسون به‌عنوان مدير واحد محصولات جديد، خدمت مي‌كرده است،‌ معني بخشش را فراگرفته است.

روزي وي به دفتر كار «رابرت وود جانسون» رئيس هيئت‌مديره شركت،‌ احضار شد. يكي از اولين طرح‌هاي وي با شكست سنگين مواجه شده بود. وقتي وارد دفتر شد، جانسون از وي سؤال كرد:

«آيا تو همان كسي هستي كه اخيراً آنقدر خرج روي دست ما گذاشته‌اي؟»

«بورك» به علامت تصديق سر خود را تكان داد. جانسون در پاسخ گفت: «خوب، من مي‌خواستم به تو تبريك بگويم. اگر اشتباهي مرتكب شده‌اي بدين معني است كه تصميمي گرفته‌اي و مخاطرات آن را پذيرفته اي و ما رشد نخواهيم كرد مگر اينكه مخاطرات را بپذيريم

داستان ديگر مربوط است به افسانه كاپيتان «كوهي آسوه» كه در سال 1968، هواپيماي دي.سي.8 خطوط هواپيمايي ژاپن را دو و نيم مايل دورتر از باند فرودگاه در آب‌هاي خليج سانفرانسيسكو فرود آورد. هواپيما با يك فرود بسيار عالي بر روي آب نشست. خوشبختانه در آن محل، خليج تنها حدود سه متر عمق داشت.

خدمه هواپيما با خونسردي كامل عمل نمودند. تمامي 96 مسافر به آرامي از طريق راه‌هاي خروجي اضطراري و قايق‌هاي نجات كه براي ايشان آماده شده بود، به ساحل رفتند. حتي به هواپيما نيز خسارت جدي وارد نشده بود.

بلافاصله بعد از واقعه، مجمع ملی ایمنی حمل و نقل، اقدام به بررسی مطلب نمود، کاپیتان «آسوه» به عنوان مقصر اصلی مورد پرسش واقع شد. بازپرس از وی علت عمل را جویا شد و از وی به همان روش معمول سؤال نمود که: چرا هواپیمای خود را 5/2 مایل دورتر از باند فرودگاه و بر روی آب نشانده است؟

پاسخ خلبان علیرغم اینکه در هیچ‌یک از متون رسمی نیامده، اما در محافل حرفه‌ای از معروفیت خاصی برخوردار شده است. وی بسادگی گفت: «اشتباه کردم» و تمامی مسئولیت خطای خود را به‌عهده گرفت. خدمه وی براساس سنت مرسوم در ژاپن که انتقاد از بالادست را مکروه می‌شمارند، در تمام مدت فرود، ساکت مانده بودند. با توجه به اینکه مطلب دیگری برای بررسی وجود نداشت، بازپرسان به جلسه خاتمه دادند و اجازه بازگشت به ژاپن را به خلبان و خدمه وی دادند.

اعتقاد ایشان بر این بود که در ژاپن کاپیتان از خدمت اخراج خواهد شد. اما به وی اجازه داده شد که خدمتش را ادامه دهد. بعد از یک سلسله مذاکرات با مسئولین هواپیمایی ژاپن و معاینات کامل پزشکی، او به پرواز ادامه داد و تا اواخر دهه 80 که بازنشسته شد، از عهده خدمت بر‌آمد. سازمان‌های فراگیر بخشنده هستند چرا‌که «اشتباه کردن خود تنبیه سختی است».

برگرفته از سایت آقای حسین زاده!  

 

 

روياي جوجه عقاب

روياي جوجه عقاب

کوه بلندي بود که لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت. يک روز زلزله اي کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که يکي از تخم ها از دامنه کوه به پايين بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد که پر از مرغ و خروس بود.....

مرغ و خروس ها مي دانستند که بايد از اين تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد. يک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد. جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نکشيد که جوجه عقاب باور کرد که چيزي جز يک جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد که تو بيش از اين هستي. تا اين که يک روز که داشت در مزرعه بازي مي کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي کردند. عقاب آهي کشيد و گفت: اي کاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز کنم. مرغ و خروس ها شروع کردند به خنديدن و گفتند: تو خروسي و يک خروس هرگز نمي تواند بپرد. اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش که در آسمان پرواز مي کردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد. اما هر موقع که عقاب از رويايش سخن مي گفت به او مي گفتند که روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم کم کم باور کرد. بعد از مدتي او ديگر به پرواز فکر نکرد و مانند يک خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندگي خروسي، از دنيا رفت. تو هماني که مي انديشي، هرگاه به اين انديشيدي که تو يک عقابي به دنبال رويا هايت برو و به ياوه هاي مرغ و خروسهاي اطرافت فکر نکن. نويسنده: گابريل گارسيا مارکز

برگرفته از سایت آقای حسین زاده

تغافل

تغافل

«امبرتو اكو» مي‌گويد: بعضي چيزها وقتي راجع‌ به آن‌ها حرف بزنند بهتر مي‌شوند و بعضي چيزها وقتي سكوت. در مديريت، اصلي هست كه مي‌گويد مدير موفق كسي است كه از به روي خود آوردن بعضي چيزها كه ديده و شنيده، پرهيز مي‌كند....

روانشناسي رفتار سازماني روشن مي‌سازد كه مديران با اين نحوه عمل، امكان آن را كه تغييرات مناسبي را در رفتار كاركنانشان ببينند، به‌دست مي‌آورند. تجربه نشان داده است كه هرگونه اشاره مستقيم به سوءرفتار و كار پرسنل سازمان به‌ويژه در مراسم عمومي نه تنها فاقد هرگونه تأثير مثبتي است بلكه عاملي براي رشد و گسترش جوهاي منفي سازماني نيز به‌شمار مي‌رود. علماي مديريت توصيه مي‌كنند براي زدودن ضدارزش‌ها از فضاي سازمان، به‌صورت غيرمستقيم به نكات موردنظر اشاره شود. مطمئناً «ديوار»‌ خواهد شنيد

برگرفته از سایت آقای حسین زاده

آشنایی با معبد پارتنون - یونان


معبد «پارتنون»، این ساختمان سفید باشکوه، قرن‌هاست بر فراز تپه‌ای در «آکروپلیس»، در نزدیکی شهر آتنِ یونان ایستاده، در برابر آسمان آبی می‌درخشد و زیبایی‌اش را به رخ می‌کشد

‌با وجود باد، باران، تابش آفتاب و اتفاق‌هایی که در طول زمان باعث فرسایش این ساختمان شده‌اند، هنوز بخش‌هایی از آن باقی مانده و این باقی مانده‌ها، آن‌قدر جذاب و زیبا هستند که هر سال عده زیادی را برای تماشای این ساختمان به یونان و شهر آتن می‌کشانند.

همه این بازدیدکننده‌ها، می‌دانند چیزی که به دیدنش می‌روند، با اصل آن خیلی فرق می‌کند، با ساختمانی که بیشتر از 2500 سال پیش در این مکان ساخته شده است، اما متخصصان به تازگی چیزهایی را درباره تفاوت این ساختمان با اصل آن کشف کرده‌اند که هیچ کس حتی فکرش را هم نمی‌کرد: این ساختمان سفید درخشان، در اصل سفید نبوده است!

این متخصص‌ها می‌دانستند که یونانی‌ها، مجسمه‌ها و ساختمان‌هایی را که از سنگ مرمر می‌تراشیدند، رنگ می‌کردند، اما در ساختمان پارتنون هیچ اثری از رنگ ندیده بودند، تا اینکه «جیووانی ورّی»، یک پژوهشگر ایتالیایی، به شیوه‌ای خاص از قسمت‌های مختلف ساختمان عکاسی و ذره‌های میکروسکوپی رنگ آبی را در آنها کشف کرد.

در این شیوه، نوری خاص بر مولکول‌های رنگ آبی تابانده و باعث می‌شود  این مولکول‌ها نور مادون قرمز از خودشان ساطع کنند؛ آن‌وقت اگر با دستگاهی خاص به قسمت‌هایی که حاوی این مولکول‌ها هستند، نگاه کنیم، آنها را درخشان می‌بینیم.

مجسمه‌های سردر پارتنون کاملاً خراب شده‌اند

مجسمه‌های داخلی ساختمان پارتنون در موزه بریتانیا

نمای ساختمان پارتنون در شب

هر چند تا به حال تنها چند نقطه کوچک آبی روی بخش‌هایی از ساختمان پارتنون دیده شده، اما متخصصان حدس می‌زنند که در رنگ‌آمیزی این ساختمان از رنگ قرمز هم استفاده شده بوده، به‌خصوص در زمینه مجسمه‌های سَردَر این ساختمان.

در ضمن، آنها فکر می‌کنند در خود مجسمه‌ها هم سایه‌هایی از رنگ طلایی به‌کار رفته بوده. این متخصصان می‌گویند فاصله این مجسمه‌ها از زمین بیشتر از دوازده متر است و یونانی‌ها آنها را از این فاصله می‌دیده‌اند؛ رنگ قرمز ملایم در زمینه آنها و همین‌طور طلایی در خود مجسمه‌ها، کمک می‌کرده این آثار بهتر دیده شوند.

درباره پارتنون

یونانی‌ها این ساختمان را حدود قرن پنجم پیش از میلاد، برای الهه‌ای به نام «آتِنا» ساخته بودند، الهه‌ای که آنها فکر می‌‌کردند نگه‌دارنده مردم شهر آتن است. پارتنون در حقیقت در آن زمان جانشین ساختمانی قدیمی‌تر شده بود که حالا ما به آن «پارتنون قدیمی‌تر» می‌گوییم. پارتنون قدیمی‌تر، زمان جنگ ایران و یونان از بین رفته است.

پارتنون، مهم‌ترین اثر معماری دوره هنر کلاسیک یونان است که تا امروز باقی مانده و مجسمه‌های سردر آن هم یکی از نقطه‌های اوج هنر یونانی به حساب می‌‌‌آیند. ساختمان پارتنون نشانه‌ دموکراسی آتنی هم هست.

حالا وزارت فرهنگ یونان دارد این ساختمان را تعمیر و بازسازی می‌کند.

نمونه‌های بازسازی‌شده

پارتنون نه تنها یکی از زیباترین و باشکوه ترین ساختمان‌های جهان است، بلکه از مهم‌ترین و بی‌نظیرترین آثار فرهنگی جهان هم به شمار می‌رود؛ به همین دلیل در خیلی از جاهای دنیا، سعی کرده‌اند عین آن را بسازند.

نمونه آنها، ساختمان «پارتنون» در پارک «سده» شهر «نَشویل» آمریکاست؛ در ساخت این ساختمان، کوچک‌ترین جزئیات هم از نمونه اصلی کپی شده. سازندگان این ساختمان برای هر قسمت از آن، قالب‌هایی از روی ساختمان اصلی تهیه کرده و به کمک این قالب‌ها، ساختمان جدید را ساخته‌اند.

پارتنون جدید در پارک سده شهر نشویل

مجسمه سیزده متری «آتِنا» هم بازسازی و در این ساختمان کار گذاشته شده است. این مجسمه هم از هر نظر مثل نمونه اصلی آن است که حالا در موزه بریتانیا در شهر لندن نگه‌داری می‌شود.

ساختمان پارتنون پارک سده، در اصل برای برگزاری نمایشگاهی در سال 1897 میلادی ساخته شد و حالا موزه شهر نِشویل است. در این موزه، مجموعه‌ای از آثار هنری به طور ثابت نگه‌داری و نمایشگاه‌های دوره‌ای هم در آن برگزار می‌شود

برگرفته از همشهری آنلاین

آشنایی با شهر ممنوعه - چین

محمد ملاحسینی:
شهر ممنوعه (Forbidden City)؛ مجموعه معماری‌های باستانی درخشان و سحرآمیز چین در مرکز بجینگ (پکن) پایتخت این کشور قرار دارد

یونسکو در سال 1987 شهر ممنوعه بیجینگ را در فهرست میراث جهانی به ثبت رساند. این اثر تاریخی در سال 1406 میلادی به دستور جو دی؛ دومین امپراتور سلسله مینگ به مدت 14 سال ساخته شد.

تا سال 1911 میلادی که سلسله چینگ از بین رفت به مدت 500 سال 24 امپراتور در شهر ممنوعه اقامت داشتند و امور کشور را سر و سامان می‌دادند.

مساحت شهر ممنوعه بیجینگ 720 هزار متر مربع، طول آن از جنوب تا شمال یک هزار متر و عرض آن از شرق تا غر ب 800 متر است.

طراحی شهر ممنوعه از نمای کلی تا ریزترین جزییاتش طوری انجام شده که بازتابی از مقاصد فلسفی و مذهبی و نمادی از عظمت و قدرت امپراطور باشد. مانند رنگ زرد: رنگ امپراطور است که تقریبا در تمامی سقف‌ها از آن استفاده شده است.

شهر ممنوعه بزرگترین مجموعه کاخ باقیمانده در جهان است. این شهر طوری ساخته شده که مرکز آن محصور به دیوار پکن باشد و در داخل مجموعه دیوارکشیده بزرگتری به نام شهر امپراطوری قرار داشت.

در اطراف دیوار 10 متری و در خارج از شهر رود حفاظتی به عرض 50 متر دیده می شود. شهر ممنوعه به طور جدی طبق نظام تشریفاتی سلسله‌های فئودالی و استاندارد سیاسی و روحیه اصول اخلاقی ساخته شده است.

طرح کلی، دامنه، شیوه معماری، رنگ و تزیینات همه نمایانگر امتیازات خاندان و درجه بندی است. 3 قصر این ممنوعه یعنی قصر تای حه، قصر جون حه و قصر بایو حه که توجه گردشگران را بیشتر جلب می کند، محل اعمال قدرت امپراتوری امپراتوران و بر پایی مراسم پرشکوه است.

قصر تای حه، مرکز تمامی شهر ممنوعه و تخت سلطنت طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می شود. این قصر نیز دارای مجلل‌ترین معماری در شهر ممنوعه است.

شهر ممنوعه (Forbidden City)

در شمال میدان به مساحت30 هزار متر مربع، این قصر در سکوی مرمری سفید رنگ به بلندای 8 متر ساخته شده است. ارتفاع آن40 متر است که به لحاظ ارتفاع، بلندترین بنای شهر ممنوعه است.

در فرهنگ چین، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور پسر آسمانی اژدهای حقیقی نامیده می شود. در درون قصر تای حه در بالا و پایین حدود 13 هزار شکل اژدها تزیین شده است.

تعداد قصرها و اتاق‌ها در شهر ممنوعه بسیار زیاد است. به اعتقاد پیشینیان، اقامتگاه امپراتوران آسمانی دارای 10 هزار اتاق است و امپراتورانی که پسر امپراتور آسمانی دانسته می شدند نباید تعدا اتاق‌ها‌یشان از شمار اتاق‌های امپراتور آسمانی تجاوز کند.

مجموعه معماری‌های شهر ممنوعه تمرکز تبلور درایت مردم چین است. از ساختار مجموعه معماری‌ها تا تزیینات هر اتاق و هر دیوار سرشار از اندیشه‌های عجیب و غریب است. مثلا سکوی سفید رنگ قصر تای حه، این قصر را مجلل‌تر کرده است.

در تاسیسات زهکشی در این سکو از مجسمه سازی سر نوعی اژدها استفاده شده است. به گونه‌ای که در 3 طبقه این سکو جمعا بیش از یک هزار مجسمه سر این نوع حیوان استفاده شده است وهنگام زهکشی در بارش باران همانند فواره آب از دهان اژدها خارج می‌شود.

در میان حیاط این شهر جمعا 308 ظرف مسی بزرگ برای ذخیره آب وجود دارد که برای پیشگیری از آتش سوزی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و در زمستان افراد مخصوصی زیر این ظرف‌ها اتش روشن می‌کردند تا آب داخل آن یخ نبندد.

در دوره سلسله مینگ 100 هزار صنعتگر و یک میلیون کارگر در ساخت این شهر عظیم به خدمت گمارده شدند تا بزرگترین و کامل‌ترین مجموعه معماری‌های جهان را بسازند.

مصالح ساختمانی از سراسرکشور حتی استان یونن که در فاصله چند هزار کیلومتری قرار داشت به این محل انتقال داده ‌شد.
اشیا و کشفیات باارزش در شهر ممنوعه حفظ شده و شمار آنها به حدود یک میلیون قطعه می‌رسد که یک ششم کل کشفیات چین را شامل می شود.

مجموعه معماری‌های شهر ممنوعه سمبل فرهنگ درخشان چین است. به عقیده معماران چینی و خارجی؛ طراحی و معماری شهر ممنوعه آثار برجسته و بی همتایی است که نشاندهنده فرهنگ و سنت دیرینه این کشور و دست‌آوردهای برجسته صنعتگران در زمینه معماری در 500 سال گذشته است.

در سال‌های اخیر شمار گردشگران شهر ممنوعه چند برابر افزایش یافته است به طوری که از مرز 10 میلیون نفر در سال نیز فراتر رفته است.